Beslissingen wachten niet op je volgende coaching sessie
Vroeg in mijn carrière sloeg ik een promotie af. Of dat terecht was of niet, voor mij was het niet meer mogelijk bij dat bedrijf, en Ik had iets te bewijzen. Dus toen er een startup op mijn pad kwam, zei ik te snel ja.
Twee weken later begreep ik waar ik in was gestapt. De CEO die me had aangenomen, was ontslagen voordat ik überhaupt begon. De boot lekte en de bemanning roeide in drie verschillende richtingen. Toch samen geprobeerd er iets van te maken. Ik geloofde destijds in het product, semantische classificatie, en in de mogelijkheden ervan. De ironie dat ik nu met LLM’s werk, ontgaat me niet. Over een cirkel die rond is gesproken.
Wat ik toen miste, was perspectief: iemand die de juiste vragen stelde. Ik gold als een ‘high potential’ (wat dat ook moge betekenen) en had bij mijn toenmalige werkgever net een mentor toegewezen gekregen. Die raakte echter opgebrand voordat we goed en wel begonnen waren. Iets wat ik voor mezelf ook te laat had zien aankomen. Ik besloot uit frustratie, en waarschijnlijk ook uit een zekere wanhoop, te vertrekken. Zonder mijn huiswerk goed te doen. De eenzaamheid die ik toen voelde, gun ik niemand.
Ik heb sindsdien vaak aan die beslissing teruggedacht. Het is een van de redenen waarom ik Pathfinder ben gestart.
Carrières houden zich niet aan een agenda. De meeste beslissingen die je loopbaan vormgeven, vallen niet tijdens een ingepland coachingsgesprek. Ze ontstaan wanneer een recruiter vrijdag antwoord wil, of wanneer je na een lastig beoordelingsgesprek een lege e-mail opent en je ontslag begint te schrijven. Dat zijn de momenten waarop je gevleid of gefrustreerd bent, en waarop je juist iemand nodig hebt die je even laat stilstaan en je helpt het grotere plaatje te zien.
Ik geloof in menselijke coaches. Een echt persoon die je onverdeelde aandacht geeft en uit eigen ervaring put, die iets biedt wat geen software kan evenaren. Maar een menselijke coach kan er niet op elk beslissend moment voor je zijn. Bovendien heeft ook een coach blinde vlekken en vooroordelen. Veel daarvan zijn diep verankerd in ons brein en moeilijk, zo niet onmogelijk, volledig te ondervangen. Dat is iets anders dan bias in data, waar je weldegelijk mee om kunt gaan. Maar dat is een verhaal voor een andere keer.
Als ik terugkijk, zat ik niet te wachten op iemand die me vertelde wat ik moest doen. Dat soort adviezen had ik al genoeg gekregen. Ik had iemand nodig die me zou helpen mijn eigen situatie helder te zien:
- Wat heb ik nodig in een werkomgeving, en waarop reageer ik alleen maar vanuit emotie?
- Past dit team bij mij en bij deze fase van mijn carrière, en niet alleen op papier?
- Waar leidt deze stap me naartoe?
- Wanneer dreig ik op mijn intuïtie te vertrouwen terwijl ik juist even gas terug zou moeten nemen?
Vooral die laatste vraag vind ik belangrijk. We hebben allemaal situaties waarin onze intuïtie ons goed helpt, en situaties waarin die ons op het verkeerde been zet. Weten wat het verschil maakt, neemt je beoordelingsvermogen niet weg. Het helpt je juist herkennen wanneer je voorzichtiger moet omgaan met je intuïtie.
Je hoeft de drempel niet alleen over te gaan. In elke heldenreis is er iemand die het pad al eerder heeft bewandeld en een kaart of de juiste vraag aanreikt. De held moet uiteindelijk zelf de weg afleggen, maar doet dat met het besef dat hij er niet alleen voor staat.
Dat is wat ik met Pathfinder wil zijn. Geen stem die het stuur van je overneemt, maar een gids die je helpt koers te bepalen. Iemand die er is wanneer je belangrijke beslissingen moet nemen om te komen waar je wilt zijn.
Sta jij op dit moment voor zo’n drempel? Een baanaanbod, een ontslagmail of dat stille gevoel dat er iets moet veranderen? Dan hoop ik dat Pathfinder je de begeleiding kan bieden die ik destijds heb gemist.
Benieuwd hoe jij omgaat met verandering, persoonlijk leiderschap en samenwerking? Doe de Pathfinder Collaboration Scorecard en ontdek meer over jouw manier van werken. 👉 https://www.path-finder.me/scorecard/
Rudy